Speyksessies -



Het is me wat met die galeries. Laatst stond ik al in de Delicatessen in Amsterdam. Afgelopen zaterdag deed ik Galerie Frank Taal aan in Rotterdam. Ik vind Rotterdam een erg hippe stad. Ik waan me altijd enorm in New York als ik ’s middags tijdens Motel Mozaïque een broodje ga eten in de gigantische wolkenkrabber waar de V&D in gevestigd is.

Frank Taal mocht er ook zijn. Een strak gestuukt onderkomen met functionele gietvloer. Aanleiding van mijn bezoek was een Speyksessie. Een afwisselend programma van muziek en poëzie, dit alles dus tussen de beeldende kunst. Ernest van der Kwast van Mama Tandoori was er. Ming’s Pretty Heroes ook. Alle optredende artiesten waren een beetje beduusd van de hoge opkomst. Een paar honderd man zat in plastic stoeltjes ademloos te luisteren. Het schijnt dat podiumavonden in Rotterdam een zeldzaamheid beginnen te worden. Gezien de massale opkomst voorziet een initiatief als Speyksessies in een grote behoefte.



Galerie Frank Taal ligt in een woonwijk. Hoogtepunt van de avond was toen ik buiten in de Opel Corsa – klaar om weg te rijden – nog steeds de snoeiharde basdrum van de afsluitende drum & bass band binnen voelde. En hoorde. Ik zag veel buurtbewoners die gelaten maar tevreden wachtten tot klokslag elf. Toen was het voorbij. Op naar een volgende Speyksessie.