Stierenbal -



Stierenbal

Toen ik net in Amersfoort kwam wonen, stond Stier er nog. Op de rotonde bij de Kamp. Het was een vriendelijk ogend koebeest gemaakt van duizenden houtjes. Stier was zeer geliefd in de hele stad. In juli 2010 vond iemand het nodig hem vroegtijdig aan zijn einde te laten komen. De gebeurtenis dompelde Amersfoort in diepe rouw. Bij de gewonde stier werden bloemenkransen gelegd en rouwkaartjes opgehangen. Stier was gestorven aan een vorm van zinloos geweld die iedereen tegen de borst stuitte.



Openbare kunst is niet altijd even geliefd onder de bevolking. Stier is echter van meet af aan een publiekslieveling geweest. Ook ik moest een traantje wegpinken toen ik bij de geblakerde resten van de oude stier stond. Ik zeg oude, want vanaf vandaag staat er een nieuwe stier op de rotonde. Hij is groter, 8.000 kilo zwaar en hufter proof gemaakt van oud ijzer. Stier is roodbont en brult fier richting de binnenstad. Hij werd door 60 mensen de stad in getrokken, meer dan duizend mensen waren aanwezig bij zijn inhuldiging.

Ik heb zelf een liedje geschreven over Stier, 'Stierenbal'. Het is misschien wel mijn meest blije liedje aller tijden geworden. Nu al de zomerhit van 2011. Tijdens de inhuldiging speelde ik het lied voor het publiek. Een versie uit de slaapkamer is hiernaast te bekijken. Vanavond hoorde ik mensen al voorzichtig meeneuriën. Wie de behoefte voelt luidkeels mee te zingen, het refrein is simpel: "Het is de stier, hij is van iedereen, hij gaat voor altijd mee en telt voor twee. Ik voel me nooit meer alleen." Olé!