Enkele reacties op het debuutalbum van Marten de Paepe:
Folkforum: “Het is even tot bezinning komen, maar het is toch echt een Nederlandse jongen die hier aan het werk is. Het debuutalbum van de singer-songwriter Marten de Paepe bevat warme Engelstalige ‘fluisterliedjes'. Je zou ze zo in de Amerikaanse new folk situeren.”
Hugo Remmelt: “Je cd heeft inmiddels al 2 hele draaibeurten in de auto ondergaan. Prachtig. Een aanrader voor een ieder die dit misschien per ongeluk leest: kopen die cd. Kwaliteit voor het bijna onmogelijke bedrag van slechts 7 euri.”
Alt. Country: “Ook van eigen bodem verschijnt er af en toe iets goeds op het gebied van americana, denk bijvoorbeeld maar aan Storybox en Lucky Fonz III. Het titelloze debuut van de 25-jarige singer-songwriter Marten de Paepe mag er evenzeer wezen.”
OOR: “De Paepe is een romanticus die uitgesproken lente- en herfstmuziek maakt. Zijn skills heeft hij van Tim en een beetje van Jeff Buckley (de zang) en van Nick Drake (zijn fingerpicking gitaarspel).”
Kindamuzik: “Zijn titelloze debuut laat twaalf akoestische, verstilde nummers horen waarop De Paepe zich een begenadigd gitarist toont. Op soepele wijze tokkelt hij een warme en intieme sfeer tevoorschijn. Als singer-songwriter is Nederland met De Paepe een talent rijker.”
MusicFrom: “Marten laat op zijn debuut horen dat hij in staat is prachtige liedjes te maken. Voor de liefhebbers van Americana en folk is dit een prachtige cd en uw recensent is dan ook erg blij dat hij deze cd mocht beoordelen. Het is niet vaak dat een debuut zo treffend is!”
Heaven: “In De Paepes songs overheerst de pastorale stilte, waarin instrumenten ondergeschikt zijn aan getokkelde gitaar en zijn introspectieve zang. Hij creëert zo ruimte en een herfstige sfeer. Als een echte observator neemt hij geen deel aan leven of liefde, maar becommentarieert hij die.”
3VOOR12: “Marten de Paepe bezit de gave om een sfeer te creëren die zeer natuurlijk overkomt; de muziek lijkt direct voort te vloeien uit zijn gesteldheid. Hoewel de muziek van een breekbaar gehalte is dat alleen slaapliedjes kunnen bereiken, staat het eigenzinnige debuut van Marten de Paepe als een huis.”
Real Roots Café: “Mooi debuutalbum van Marten de Paepe. Soepel en fluisteren wordt ik aan de hand meegenomen naar warmere oorden. Phil Ochs en Damien Jurado fans zouden even de tijd moeten nemen om kennis te maken met dit bijzonder potentierijk Nederlands product.”
Backline: “Hij observeert met intelligente en ironische blik en verhaalt helder over zijn relatie tot een wondere wereld. Ervaringen neemt hij onder de vleugels. Hij omarmt ze met zijn klare nestwarmende stem en stelt ze veilig in tijdloze songs of hope.”
Enkele reacties op optredens van Marten de Paepe:
Jasper van Vugt (OOR) zegt over zijn muziek: “Mooie liedjes, goed opgebouwd en fraai ingekleurd. Marten treedt in de voetsporen van tal van troubadours maar weet er wel een eigen draai aan te geven. Zijn liedjes zijn zowel qua gitaarspel als vocalen voorzien van memorabele melodieën. Het lijkt alsof Marten met de woorden speelt. Bij hem draait het niet alleen om de betekenis, maar ook om de klank van de woorden. De wijze waarop Marten zich live presenteert kan een extra troef vormen.”
Menno Timmerman (Warner) oordeelt: “Eindelijk iemand die originaliteit koppelt aan meer dan redelijke liedjes.” Roelie van Lingen houdt het op: “Marten heeft het gewoon.” 3VOOR12 schrijft over zijn optredens: “Ik had hoge verwachtingen na het zien van Marten de Paepe, die hard op weg is onze eigen Devendra Benhart te worden. Marten de Paepe maakt prima verstilde americana. Hij speelt gitaar in de traditie van Nick Drake en Bonnie ‘Prince’ Billy. De prachtige tokkelnummers voeren je mee. Gewillig zwelgen we in zijn warme, volle stem.”
3VOOR12 schrijft verder: “De complexe gitaarstemmingen waarvan Marten zich bedient lijken te verwijzen naar het onnavolgbare gitaarspel van wijlen Nick Drake. Daar waar de introverte grootmeester minutenlang zwijgzaam zijn gitaar stemde voor een door hem heen kakelend publiek, beheerst Marten de kunst van het entertainen en praat zijn songs moeiteloos aan elkaar, onderwijl druk stemmend. De nummers nemen je mee als een kabbelend beekje, even weg van hier. Het publiek gaat er helemaal in op en De Paepe krijgt de zaal muisstil.”
Backline: “Met dwarse penseelstreek zet Marten subtiele stillevens neer.” Gelderlander: “De Paepe excelleert in intieme akoestische liedjes. Hij noemt het zelf ’t flustergenre: zachte, herfstige liedjes. Hij heeft een bijzondere stem die zich leent voor de lieve luisterliedjes.” Kris Kijne, VPRO Radio 3, ‘Down from the Mountain’: “Etherische Americana noem ik het. Plak er maar je eigen label op, wat je wilt maar don’t miss him!” Jaap Boots, VPRO ‘Cantina’, Radio 6: “Hij is er trots op tot het jongste gilde van de Nederlandse singer-songwriters te behoren. En dat mag hij ook zijn, want met zijn kwaliteiten is niets verkeerd.”